Snorri Sturluson

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken

Snorri Sturluson (1178 – September 23, 1241) is een bekende IJslandse volksdichter, maar daarnaast ook de grondlegger van het Oud-Snorrisme, en daarmee dus de grondlegger van het moderne Snorrisme. Hij werd arm geboren in een klein primitief dorpje, maar schopte het al snel tot Volksdichter.

Levensloop[bewerken]

Jeugd en Ontwikkeling[bewerken]

Het origineel van Gezichtshaar voor den Triomf

Op een onbekende datum in 1178 werd Snorri geboren, in een primitief IJslands dorpje. Hij groeide daar op, met groot respect voor de vele verschillende Stamhoofden die er in die tijd af en aan kwamen. Één ding viel hem voornamelijk op: Stamhoofden met snor waren vaak bekwamer en wijzen dan hun collega's zonder gezichtsbeharing. Hierdoor kreeg hij als jonge jongen al gelijk erg veel respect voor besnorde mensen en liet hij ook een snor staan. Al snel groeide hij uit tot een respectabel persoon binnen de stam. Dit versterke zijn superioriteitsgevoel over snorren.

Toen hij een jaar of 20 werd trok hij naar de enige noemenswaardige stad in IJsland: Reykjavik. Daar begon hij gedichten en verhalen te schrijven. Deze waren zeke rin het begin nog helemaal niet Snorristisch: Het was voornamelijk documentatie van oude Noorse dingen en wat ander saai gelul dat alleeen maar IJslanders interresseert. Hij verwierf echter wel grote populairiteit onder de IJslanders, en daarmee ook centjes.

Tegen zijn 40ste aan, 1218, was zijn populairiteit in IJsland niet meer te stuiten. Toen wist hij dat het het juiste moment was om zijn belangrijkste en meest gelezen manuscript uit te brengen: Gezichtshaar voor den Triomf (Gezichtshaar voor den Triomf op OnBoeken). Dit was zijn eerste en belangrijkste manuscript over Snorrisme. Gezichtshaar voor den Triomf was daarmee ook het eerste geschrift over Snorrisme dat ooit geschreven was. En dat maakt Snorri dus de stichter van het Snorrisme.

De Snorristische ideëen sloegen tegen alle verwachtingen erg aan in het besnorde IJsland. Het Snorrisme sloeg aan en werd al snel een van de sterkste politieke stromingen in het toen nog erg dunbevolkte IJsland. Snorri werd vanzelfsprekend politiek leider van de Snorristische Partij IJsland (Sjálfstæðisflokkurinn in IJslands). Deze groeide explosief en tegen 1225 was het de grootste partij in IJsland. Ze namen hun plaats in in het Parlement en probeerde het Snorristisch te maken.

Het Congres van Reykjavik(1226)[bewerken]

Beeld van 43-jarige Snorri voor zijn huis in Reykjavik

De rest van de IJslandse regering was het hier echter niet mee eens, en er werd 2 dagen later een congres gehouden vlakbij het parlement, dat de geschiedenis inging als Het Congres van Reykjavik. Na onsuccesvolle besprekingen kwamen de Snorristische parlementsleden naar buiten, waar een grote groep Politieke Tegenstanders op hun stond te wachten. Dit eindige in een enorme knokpartij tussen de twee verschillende kanten. De snorristen, die in de minderheid waren, verloren deze vechtpartij, en een aantal partijprominenten werd bruut van hun snor ontdaan.

Snorri zelf kon echter ontkomen, maar moest onderduiken. Hij moest vluchten, en dook onder in zijn oude dorp. Samen met andere partijleden die ontkomen waren zocht hij daar een tijdelijke opvangplek. De regering van IJsland viel door politieke onrust en Noorwegen deed voor de lol een staatsgreep in IJsland. Hierdoor werd het parlement verboden: ze stonden nu onder het bevel van Koning Walrus III van Noorwegen.

Ouderdom en Dood[bewerken]

Snorri deed zijn uiterste best om het parlement weer terug te brengen, maar faalde overal jammerlijk in. Tegen 1930 zag hij in dat het hopeloos was en vormde hij de SPIJ om tot een terreurgroep: de Snorristen leden nu Noorweegse troepen en andere soorten Walrussen in de val. Dit hielden ze tot 1236 vol, totdat de partij in een crisis kwam.

Door Snorris ouderdom was hij een minder goede leider geworden: oud en zwak. (60 was erg oud in de middeleeuwen!). Er kwamen amper nieuwe rekruten de partij binnen, maar er gingen er wel steeds meer weg. De partij viel uiteindelijk uit elkaar op 5 december, 1236. Snorri bleef oud en alleen achte rin zijn dorpje. Tegen 1938 trok hij weer naar zijn oude huis in Reykjavik, alwaar hij weer begon te schrijven. Tegen 1941 had hij weer een nieuw Snorristisch manuscript af, waarmee hij jonge leden wou trekken.

Waar Snorri's laatste rustplaats was

Toen hij in September op het punt stond om zijn nieuwste Snorristische manuscript uit te brengen, kreeg hij bezoek aan huis. Toen hij opendeed, werd hij door twee Noorse walrussen mee naar buiten gesleept en in de put in zijn achtertuin gegooid. Snorri probeerde natuurlijk omhoog te zweemen, maar beide walrussen sprongen ook de put in, waardoor er geen uitweg was. Snorri, een van de briljantste geesten van de menselijkheid, stierf jammerlijk aan verdrinking. Na een halfuur kwamen de walrussen uit het water en vraten ze Snorri's hele lichaam op, behalve zijn hoofd. Dat werd opgespietst op het Marktplein van Reykjavik, waar het tot het einde van de Walrus-Regering gehangen heeft.

Gezichtshaar voor den Triomf.jpg "Hoezee, dit is een Middeleeuw!"

Altria Pendragon · Astrologie · Augustijnen · Jheronimus Bosch · Carnaval · Clovis · Complot · Draken · Jan van Eyck
El Cid · Filips de Schurk · Filips de Viezerik · Kaas · Karel de Grote · Kasteel · Merlijn · Mohammed
Monarchen uit de Monarchenfamilie der Hamburgers die niet belangrijk genoeg zijn om een eigen artikel te hebben
Salische Wet · Sint Bonifacius · Sint Gekkigheid · Sint Kerk · Sint Maarten · Sint Trappe
Sir Lancelot · Snorri Sturluson · Tempeliers · Thomas van Aquino · Tijl Uilenspiegel