Molecuul

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Alhier een mickeymousium-molecuul (MiMo³), bestaande uit 1 mickiumatoom (legering van nikkel en magnesium) en drie mousium-123-ionen, in instabiele toestand, omdat er zich mousium-123-ionen in het molecuul voorkomen die alfastraling uitzenden, zoals in de wat-minder-schematische tekening boven te zien is. Heel ingewikkeld allemaal, maar deze schematische tekening moet toch wel een klein beeld ervan geven.

Een molocuul is een ongelooflijk onbegrijpbaar niet voor te stellen klein en oersaai iets dat ook wel gekenmerkt wordt als Bouwsteen Van Het Universum. Jazeker - ons universum is gemaakt van moleculen, ookal zijn moleculen niet te zien. Noch met het blote oog, noch met het blote lichaam, noch met een microscoop, zo klein zijn moleculen. Moleculen zijn gemaakt van atomen, die op hun beurt weer gemaakt zijn van elektronen, jimmyneutronen en protonen, die op hun beurt weer verbonden zijn met kwark.

Ontstaan[bewerken]

Al vlak vóór na de oerknal, dat overigens de schuld was van God om een misverstand uit de weg te ruimen, waren er moleculen. Dit is simpel te verklaren door het feit dat er toch érgens energie vandaan moet komen. Ookal dat ze zo klein waren, leefden zij in perfecte harmonie, er was nog geen sprake van straling, of andere enge dingen waar wij vandaag de dag nog altijd mee te maken hebben. Ze gingen met z'n allen naar hun werk, hoewel, met quadriljoenen tegelijk. Hierdoor geraakten ze vaak in files in de ruimte, waaruit vele kettingbotsingen (fusies) voordeden. Om dit te verhelpen stelde de Minister van Verkeer in de Ruimte (nu NASA geheten) voor om de snelwegen van 100000000 banen op de heenweg (apart ook de terugweg), te verdriedubbelen naar 1000000000000000000000000, maar omdat het financieel niet goed ging, en er op een gegeven moment een ster en een planeet in de weg stonden, ging het plan niet door, en hield men het maar op 100000010. Op een gegeven moment was het één grote ongeorganiseerde anarchistische chaos in de ruimte, waarbij er bijna overal in de ruimte alle kleine deeltjes in de welbekende file (avondspits) terecht kwamen. De wegen begonnen vast te raken, niemand kon meer bewegen, verschillende elektronen werden epileptisch en depressief (vanwaar de negatieve lading van de elektronen), waardoor zij zichzelf wilden opblazen. Dit ging niet zomaar, hiervoor moesten zij wel veel moeite voor doen, namelijk een kernbom maken. Na de cursus "Hoe: maak je je eigen atoombom?" te hebben gelezen, maar er niet veel wijzer uit geworden te zijn, besloot hij maar om volledig door te draaien en tegen alles en iedereen aan te botsen die hij tegenkwam. Dit resulteerde in een vechtpartij, die grote hopen schade veroorzaakte. Deze schade was een ingrediënt voor een hele hoop problemen, want doordat er schade kwam bij verschillende moleculen, veranderden de altijd zo rustige atomen opeens in genadeloze ionen, die radioactieve straling van woede uitzonden, en steeds actiever werden. Deze straling zorgde ervoor dat veel deeltjes massaal last gingen krijgen van het zogeheten hulksyndroom, waardoor er massale fusies voortdeden. Doordat er miljoenmiljarden moleculen in units gingen fuseren, ontstond er een soort van supernova, omdat er dan teveel energie vrijkomt dan de ruimte überhaupt aankon: dit, in combinatie met Gods wil, was daar de oerknal. Alle moleculen binnen een straal van 1 lichtjaar gingen eraan, maar sommigen wisten te overleven. Zij moesten een hersteltijd ondergaan die miljarden jaren zou gaan duren. Vandaag de dag is ongeveer een 6200e van die herstelperiode reeds gepasseerd.

Ontdekking[bewerken]

Een molecuul, uitvergroot.

Toen de moleculen er al waren, waren de mensen er nog niet, en toen de mensen er nog niet waren, wist niemand van het bestaan van de moleculen af - zelfs de sterren en het Ministerie van Verkeer in de Ruimte (nu NASA geheten) niet. Eigenlijk was alles en iedereen in eerste instantie gedoemd om niets ervan te weten, om verdere schade aan dit systeem, al was het niet meer zo heel erg in harmonie met elkaar (zie: Tsjernobyl en Fukushima), te vermijden. Toch was God zo stom geweest om de mens als Enig Levend Organisme de mogelijkheid te geven om vrij te denken. Omdat de mens nu eenmaal nieuwsgierig is, en nu eenmaal een dierlijk instinct heeft van macht, in dit geval territoriumdrift, was een groot gevolg van deze omschakeling dat de mens dit Recht om Vrij te Denken, inclusief zijn hersenen ging misbruiken. Dit was omstreeks 20000 jaar voor Christus, maar het zou nog tot ongeveer 4700 voor Christus duren tot het moment dat er een één of andere maffe filosofische Griek er eens over ging nadenken hoe deze wonderlijke wereld in elkaar zat. Hij kwam er niet uit, maar opeens verzon hij maar om toch maar met een antwoord te komen (de Griekse overheid geeft niet zomaar investeringen van enige miljoenen Drachme's!) dat de Aarde, inclusief de werelden die buiten de Aarde zijn, uit kleine deeltjes bestond, die niet te zien waren, zo klein. Men vond het een bijzonder vreemde conclusie, en men besloot dan ook om hem richting de guillotine te sturen.

Later, omstreeks de jaren 1600 ná Christus, kwamen een Nederlander en een Fransman, genaamd Isaac Beeckman en Sébastien Basson op het idee dat een klomp goud, zowaar eens uit onzichtbaar kleine individuen, kleine goudwezentjes (vanuit dit idee zijn ook uit een stuk Delfts Blauw, de smurfen voortgekomen) of andere dingen zou kunnen bestaan. In eerste instantie vond men dit maar een hoop bullshit nonszensch en nerghensch op ghebaszaerden klaetschkoeck, maar uiteindelijk begon men hierover na te denken, door de kruimeltheorie toe te passen en een hoop bekers bier: men ging een klomp goud raspen. Men dacht direct dat zij geschift gestoord een stel mongolen nieyt goet in den Hooft waeren of volschlaegen uyt den Sinnen bekoomen waeren, maar toen men uitlegde, dat deze kleine kruimeltjes, kleine ophopingen konden zijn van deze "goudwezentjes", dacht men wel anders. Men ging deze vormen van moleculen ordenen, in vier soorten:

  • Aarde
  • Water
  • Vuur
  • Lucht

De laatste van de vier was echter zeer controversieel, want men (vooral mensen van de kerkengemeenschappen) wilden niet aannemen doch geloven van de wetenschappers dat iedereen nu in feite levende "luchtwezentjes" in aan het ademen was, waardoor misschien duidelijk zou worden hoe men verkouden zou worden of dergelijke griepen kon krijgen, want het was toch immers de schuld van de duivel dat men ziek werd. Nee, men bewees uiteindelijk het vernietigende tegendeel in 1811, waarmee al genoeg kennis over de moleculen was opgedaan, men zelfs al moleculen en atomen kon onderscheiden, en men inmiddels al erachter was gekomen dat de verkoudheden de schuld waren van Louis Pasteur, die het virus heeft ontdekt.

Pas na de negentiende eeuw begon men serieus erover na te denken om de moleculen, met de enorme kracht die ze hadden, te misbruiken, want men was ondanks alles nog niet bewust van de kracht van moleculen en atomen. Men had tijdens de Tweede Wereldoorlog de theorie van Einstein ten harte genomen, die beweerde dat als je moleculen ging slopen, dat de atomen dan ook kapot gingen, en zichzelf zouden gaan opblazen. De Verenigde Staten, waarvoor Einstein uitkwam, besloot om het te proberen op de vijand, Japan. Men bouwde een bom, die moleculen (inclusief de innerlijke atomen) automatisch sloopte, en liet exploderen. Hoe ze dat deden moest geheim blijven, maar het resultaat was duidelijk genoeg: een boem die een heel groot deel kapot maakte, met een onverwacht gevolg: straling. Men wist nu dat moleculen gevaarlijk waren, en dat ze eigenlijk maar met rust gelaten moesten worden. Toch was de mens zo stom om hier niet naar te luisteren, dat kerncentrales tot gevolg had, en Tsjernobyl.

Bouw[bewerken]

Een typisch voorbeeld van een molenspel.

Moleculen bestaan uit atomen, of ionen, in het ergste geval. Beiden, zijn (zoals eerder genoemd) weer gebouwd uit protonen, jimmyneutronen en elektronen, die op hun beurt weer iets met kwark hebben. Om gedetailleerder te zijn, moleculen zijn de bouwstenen, terwijl de atomen met hun kernen slechts het cement moeten voorstellen, hoewel de kwark dan weer als cement fungeert voor de pro- jimmyneu- en elektronen.

Moleculen worden genoteerd in de vorm van balletjes, vastgemaakt met strepen. Zo'n opzet wordt een molenspel genoemd, waaruit ook de naam van afstamt: molecuul, een cuul (koud deeltje), gemaakt van een mole(n).

Zie ook[bewerken]

Fysische deeltjes

De "grotere" deeltjes:
Atoom · Molecuul

De subatomaire deeltjes:
Elektronen · Ion · Kwark · Neutronen · Protonen

Zie ook het periodiek systeem