Maarten Luther

Uit Oncyclopedia

Ga naar: navigatie, zoeken

Maarten Luther was de broer van Freek Luther en Johan Luther. Luther betekent in het Duits eigenlijk niets anders dan 'Wablief'. Dat leverde in de tijd van Luther nogal wat problemen op. Telkens als hij geroepen werd begon iedereen zijn laatst gesproken zin te herhalen, wat Luther binnen enkele jaren stokdoof maakte door al het geschreeuw om hem heen. Het komische was echter dat Luther nu regelmatig zelf luther moest roepen om te hopen dat de ander zijn zin wilde herhalen. Luther schrijft in zijn dagboek verschillende dingen hierover. Een bekende passage:

Foei Luther! Heb je je Pecariorechten wel betaald?
Foei Luther! Heb je je Pecariorechten wel betaald?

Gloeiende, gloeiende, vandaag maakte ik kennis met ene Johan Sebastiaan Bag. Prima kerel, maar totaal niet te verstaan. Hij mompelde ongeveer. Tot mijn grote frustratie wilde hij zijn laatste zin niet herhalen als ik hem dat vroeg. Hij bleef steeds antwoorden: Ja,ja, Maarten, dat weet ik nu wel.

Inhoud

[bewerken] 95 stellingen

Uit hoofde van zijn beroep als koetsier besloot Maarten Luther op een zekere dag dat het afgelopen moest zijn met alle paardenharen in de straat. Hij sommeerde zijn collega's te komen en hij begon een zijn 95 stellingen voor te lezen. De moeite kwam toen hij bij zijn 3e stelling aankwam: De postkoetskoetsier, poetst zijn postkoets met postkoetsenpoets

Luther struikelde meerdere malen over zijn eigen woorden, waarop iedereen 'luther' begon te roepen. Luther was daardoor niet meer te verstaan en hij gaf het op. In zijn woede besloot hij uit baldadigheid zijn 95 stellingen tegen een houten deur te timmeren. Dit was bij toeval de deur van de plaatselijke kathedraal. Een flinke regenbui deed het papier echter snel vergaan. De spijkers zijn nog steeds te bewonderen. Het is een geliefde trekpleister geworden in verband met het proces dat volgde.

[bewerken] Het proces

Luther werd spoedig na zijn daad opgepakt. Baldadigheid i.c.m. het verstoren van de openbare orde werden hem ten laste gelegd. In onze tijd niet een zwaar vergrijp, toen wel. Luther werd gedwongen om met een nijptang de spijkers uit de deur te trekken. Toen hij dit probeerde zonk alle moed hem in de schoenen. Met geen mogelijkheid kreeg hij de spijkers uit de deur. In een uitbarsting van woede draaide hij zich om naar de menigte en riep: Ik sta hier! Ik kan niet meer!. De achterste rij verstond hem niet en begon te roepen. Luther ging daarop totaal door het lint. Dit leverde hem een doodvonnis op, want de rechter had hem uitdrukkelijk verboden om door het gespannen lint heen te lopen. Minachting van het hof klonk de aanklacht, dood door ophanging zijn lot.

[bewerken] Familie

De familie Luther besloot na deze tragische geschiedenis hun biezen te pakken en te verhuizen naar een andere stad. Na een half jaar verscheen Maarten Luther opeens. Hij bleek vlak voor het proces te zijn ontvoerd door een aantal van zijn vrienden. In de laatste jaren van zijn leven heeft Luther ondergedoken gezeten.

[bewerken] Uitvinder

Niet van Luther
Niet van Luther

De laatste jaren had Luther zich toegespitst op het ontwikkelen van hoorapparaten. Vele uren en dagen bracht hij door om een goed apparaat te maken. Het mocht echter niet baten. Elektriciteit was immers nog niet uitgevonden. Bij het concluderen dat zijn missie zinloos was begon Luther heftig te gebaren naar zijn vrouw. Zijn vrouw werd op een idee gebracht en ontwikkelde gebarentaal. Luther wilde er echter niets meer van weten en hij stierf uiteindelijk als een verbitterd man.

[bewerken] Zie ook

Persoonlijke instellingen