Antibioticum

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Antibiotiekske.JPG

Antibiotica zijn tegen biotica.
~ Kapitein Overduidelijk over iets dat hem boven de kapiteinspet gaat.

Antibiotica zijn passé.
~ Professor W. Druyff over iets dat hem onder zijn niveau lijkt.

Een antibioticum is een organisme dat alle leven doodt, zichzelf inbegrepen. Mits goed gecontroleerd, kan het gebruikt worden om ongewenste organismen te elimineren, maar er is altijd een prijs te betalen, want voor niks gaat de zon op. Een antibioticum dat niet gevangen, bestudeerd en getemd kan worden wordt niet als dusdanig erkend, maar gewoon een "pest" genoemd.

Terminologie[bewerken]

Een "antibioticum" is niet alleen een curieuze levensvorm, het is ook een enkelvoud. Lopen we er meer dan één tegen het lijf, dan doen we niet flauw, maar gaan te rade bij de Oude Romeinen en spreken van "antibiotica". Lopen we tegen het lijf van iemand die zulke antibiotica vangt, bestudeert en temt, dan noemen we zo iemand een "antibioticus". Lopen we er twee of meer tegen de respectieve lijven, dan hebben we het over "antibiotici".

Antibiotica groot en klein[bewerken]

De uitersten: van het kleinste antibioticum (links, goed kijken) tot het grootste (rechts, met onfortuinlijke antibioticus).

Antibiotica komen in velerlei vormen, kleuren en groottes voor. Het grootste tot nu toe gevangen antibioticum is de guillotine, die levensvormen ter grootte van een menselijk lichaam definitief van alle kwalen geneest. Het kleinste is een eencellig wezentje, "Upsy" genaamd, waarvan men aanneemt dat het tijdens zijn halve dag durende leven minstens één andere eencellige om zeep helpt. Beide uitersten zijn moeilijk tam te krijgen, maar uiteindelijk niet van enig nut gespeend[1].

Van angstaanjagende levensvorm tot nuttige helper[bewerken]

Levensvernietigende levensvormen zijn geen zeldzaamheid, nuttig inzetbare levensvernietigende levensvormen wél. Want deze moeten gevangen, bestudeerd en getemd worden, alvorens ze nuttig zijn.

Vangst[bewerken]

Antibiotici in actie, solo en in duo, met passend vervoer.

Voor de vangst van een antibioticum zijn drie zaken onontbeerlijk: een vlindernetje, een rode driewieler, en een grote dosis zelfbeheersing. Een welgevulde gereedschapsriem[2] komt ook goed van pas, want de rakkers laten zich immers niet gemakkelijk gevangen, en kunnen de aspirant-vanger tot slachtoffer maken. Velen zijn geroepen, weinig uitverkoren. De rode driewieler heeft een dubbele functie: die van gemakkelijk te parkeren vervoersmiddel enerzijds, en die van psychologisch afschrikkingsmiddel anderzijds. Ervaring heeft immers uitgewezen dat antibiotica uitzonderlijk mak worden bij het zien van een rode driewieler. Andere kleuren of aantallen wielen hebben geen effect, dat is inmiddels eveneens duidelijk geworden.

Studie[bewerken]

Eenmaal het antibioticum gevangen, begint de studie ervan, ten einde te bepalen in hoeverre en waarvoor het kan ingezet worden. Indien blijkt dat het nergens voor deugt, dan wordt het onschadelijk gemaakt. Dit gebeurt door het in een ruimte te plaatsen die aansluitend vacuum wordt gezogen, en gedurende veertig dagen in die toestand wordt gehouden. Geen enkel antibioticum heeft dit ooit overleefd.

Dressuur[bewerken]

Indien het antibioticum nuttig wordt bevonden, dan wordt het tam gemaakt, en in sommige gevallen zelfs overgehaald zich te reproduceren. Dit laatste levert vaak, maar niet gegarandeerd, afstammelingen (of klonen) op die van in den beginne al tam zijn, en dus gemakkelijk gebruikt kunnen worden. Vervolgens bepaalt de antibioticus of het antibioticum het best in een vaste, vloeibare of gasvormige toestand zal worden toegediend, en in welke dosis voor welk geval. Pas in dit stadium doet hij (of zij) beroep op een medisch deskundige, die immers vanuit zijn praktijk het best de behoeften kent.

Commercialisatie[bewerken]

De eerste vorser die een antibioticum niet alleen ving en bestudeerde, maar ook temde, was Louis Pasteur, die in 1858 zijn vangst onder controle kreeg door het wezentje met pasteurisatie te dreigen, en dan over potjes te verdelen. Wie iets uit zo'n potje kreeg toegediend had de keuze tussen schielijk genezen en schielijk overlijden, en in beide gevallen kon de patiënt als genezen worden beschouwd, zij het in het tweede geval iets definitiever.

Variant[bewerken]

Een even nuttige als zeldzame variant op het antibioticum is het antidioticum, een feilloos middel tegen idioten. Dit organisme, dat als een mutatie van een "gewoon" antibioticum wordt beschouwd, komt uiterst zelden in de natuur voor, en kon tot op heden nog niet op kunstmatige wijze verkregen worden.


Potatohead aqua.png
Aan de schandpaal genageld!
Vastgenagelde versie:
22 april 2019
Dit artikel is een verschrikking! Daarom is het vastgenageld aan de schandpaal zodat iedereen er rotte groenten tegenaan kan gooien.


Notenbalk[bewerken]

  1. In 1945 werden in Japan nog twee antibiotica waargenomen, één boven Hiroshima en één boven Nagasaki, maar omdat deze noch gevangen, noch gecontroleerd, enkel van zeer ver geobserveerd konden worden, zijn ze nog altijd niet officieel als dusdanig erkend.
  2. Bij voorkeur gemaakt door "Batcave and Co.", het huis van vertrouwen.

Prijs[bewerken]

Tot slot nog dit: zoals aangehaald in de inleidende paragraaf, wordt voor het gebruiken van antibiotica een prijs betaald. Twee zelfs: één aan de verstrekker, en één aan Moeder Natuur. De eerste betaalt de patiënt met zijn geld (of met dat van de gemeenschap), het tweede met een stukje van zijn leven. Want zelfs terdege getemde antibiotica zijn niet kieskeurig bij het vernietigen van levensvormen, en worden er zelfs van verdacht om te complotteren met doelwitten, zodat dezen hun afstammelingen kunnen wapenen tegen antibiotica. Wat hangt ons nog allemaal boven het hoofd? Waarom stemmen antibiotica toe in deze samenzwering? Weten onze wetenschappers het niet, of sluimert daar een vreselijk geheim? Joost mag het weten.